|
Sport in het algemeen en topsport in het bijzonder, zijn een belangrijke rol gaan spelen in de hedendaagse samenleving. Topsport draagt bij aan de vorming en ontplooiing van mensen, kan een bijdrage leveren aan tolerantie en sportiviteit, ook buiten de sport (normen en waarden), is voor velen een inspiratiebron en sociale ontmoetingsplek en biedt amusement en ontspanning.
(Top) sportbeoefening voor doven bevodert het zelfvertrouwen en het gevoel voor eigenwaarde wat een voorwaarde is voor de intergratie in de maatschappij.
In de wereld van internationale sporten zijn er de Olympische Spelen voor de horende valide sporters. Voor sporters met lichamelijke handicap de Paralympische Spelen en voor de sporters met geestelijke handicap de Special Olympics. Voor de doven hebben we de Deaflympics.
Sporters met een gehoorverlies van 55 decibel aan hun beste oor mogen meedoen aan nationale en internationale wedstrijden tussen doven. Bij alle wedstrijden zijn doven verplicht hun gehoorapparaat of CI uit te doen.
De formatie van gelijkwaardige en/of speciale competities voor sporters die lichamelijk of geestelijk handicapt of doof zijn is van zeer groot belang om de gelegenheid te krijgen te streven naar de top van hun competitie.
Dovensport kent qua regelgeving, techniek en tactiek en materiaal nauwelijks verschillen met valide sporten. De aanpassingen zijn vooral gericht op de wijze waarop de communicatie plaatsvindt. Zo horen dove sporters het fluitsignaal van de scheidsrechters niet. Door diverse (visuele) hulpmiddelen worden dove sporters attent gemaakt op startsignalen en eventuele spelovertredingen. Bij startprocedures wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van een startlamp (flits) of startvlag.
Theoretisch kunnen dove sporters waarschijnlijk even sterk zijn als de horende sporters maar gelijkwaardig zijn ze nooit aan elkaar! De horende sporters horen hoe de shuttle of de bal van het racket of batje van een tegenstander komt. Met de teamsporten kunnen de horende elkaar aanwijzingen toeroepen. Bij de dove sporters wordt over het algemeen veel gewerkt met gebaren (wapperen, zwaaien en gebarentaal). Door de auditieve handicap zijn het zicht, het oogcontact en handen van een dove sporter zeer belangrijk.
Uit onderzoek van drs. C. Visscher van het Rijksuniversiteit Groningen (Doofheid en Sport / ISBN 90-75036-06-7) is gebleken dat de topsporters in de Dovensport achter blijven bij het prestatieniveau van de topsporters in de horende sport. Op de sportpresentaties zijn persoonlijke factoren en omgevingsfactoren van grote invloed. |
